100% goedgekeurd, 99% kansloos

Een voorbeeldige werkgever is soms een vloek. Rob van den Oord is 57 en heeft Parkinson. Hij werkte als ICT’er bij een retailbedrijf voor electronica. Zijn werkgever was een zegen voor iemand met een chronische ziekte zoals Rob. Hij mocht thuis werken, in zijn eigen tempo.
Als hij vergaderingen had op zijn werk werd hij gehaald en gebracht.

Maar het bedrijf ging failliet. Rob kwam op straat te staan. Vanwege de stress van de dreigende ondergang, meldde Rob zich de laatste twee weken ziek. Dus moest hij door het UWV worden gekeurd. Was hij ziek of werkloos? De keuringsarts zag onmiddellijk dat hij Parkinson had. Toch heeft hij hem voor 100 procent goedgekeurd. De arts had hem namelijk gevraagd of Rob nog had gewerkt als zijn vorige baas niet failliet was gegaan. Daarop heeft Rob ‘ja’ gezegd en dus was hij arbeidsgeschikt. Dat het om aangepast werk ging werd voor het gemak vergeten.

Zo moet Rob concurreren met volledig gezonde werknemers. Dat is onbegonnen werk. Rob is bang dat hij geen werk vindt en over drie jaar helemaal niks meer krijgt. Hij heeft namelijk geen recht op bijstand omdat zijn vrouw werkt.
Voor het televisieprogramma De Ombudsman heb ik het voor Rob opgenomen. We zijn verhaal gaan halen bij het UWV. Het vreemde is dat hij meer kans heeft op een baan als hij (gedeeltelijk) wordt afgekeurd. Dan is het risico voor een werkgever kleiner. Zo betaalt het UWV in dat geval het loon door in geval de (gedeeltelijk) arbeidongeschikte ziek wordt.
Omdat wij met de camera langs kwamen heeft het UWV zijn stinkende best gedaan. Ze hadden terstond een werkgever waar hij op gesprek kon. Ook beloofde het UWV dat hij alsnog afgekeurd zou worden als hij na drie jaar nog geen baan had. Dat is fijn voor Rob. Nu wordt het tijd dat andere chronisch zieken op evenveel toewijding mogen rekenen. Anders geldt voor chronisch zieken: 100 procent goedgekeurd, 99 procent kansloos.