Oktober 2011

De verleiding is groot om het hier over het kabinet te hebben, over slimme poedels versus valse pitbullterriërs & meekeffende schoothondjes. Of over de economische double dip. De crisis binnen de FNV vanwege de pensioenplannen is ook een leuk onderwerp. En dan was er Prinsjesdag, de Dag des Oordeels voor alle minima en menig Henk & Ingrid. Maar echt nieuws leverde P-dag niet op: behalve de rijken gaat iedereen er fors op achteruit. Deels omdat het moet, deels omdat het kabinet niks beters wist te verzinnen. In deze MUG en op onze website vindt u genoeg over de gevolgen voor uw portemonnee. In plaats daarvan staan we liever stil bij een indrukwekkend moment in de gemeenteraad. Amsterdam nam eind september definitief afscheid van het gesubsidieerde werk, tientallen jaren de smeerolie waarop tal van culturele instellingen, scholen, zorg- en welzijnsclubs draaiden. Gesubsidieerd werk was een aan twee kanten snijdend mes: organisaties konden met minder subsidie toe want ze kregen goedkope arbeidskrachten, die op hun beurt nuttig bezig waren (tegen iets meer loon dan een uitkering) en vaak en passant ervaring opdeden waarmee ze konden doorstromen naar de ‘echte’ arbeidsmarkt. Het systeem werkte maar was duur en – al naar gelang de doelstelling (verkapte subsidie van organisaties, opstap naar werk, participatie van mensen voor wie anders geen werk was) – niet altijd efficiënt. Hoe zuur ook, het afschaffen van de ‘Melkertier’ valt te begrijpen. Prangender is de vraag hoe de gemeenteraad denkt te voorkomen dat er komend jaar een kaalslag plaatsvindt op cultureel en sociaal gebied. Onze oproep aan raad en college: laat dat niet gebeuren. Wethouders, verzin een list!