November 11

Oktober was van Libië, de euro-crisis, Occupy en Mauro. De Arabische Lente is nog geen zomer, op z’n best het begin van het einde van de winter. Dat geldt ook voor het akkoord over de euro. De crisis bezworen of uitstel van executie? MUG denkt dat er meer moet gebeuren dan ‘hopen’ op kapitaalinjecties uit China en Brazilië. Het systeem kraakt nog in al zijn voegen. We blijven overgeleverd aan de grillen van een casino-economie, in handen van graaiers. De Europese leiders proberen grip te krijgen op een stelsel dat door hen juist is bedacht om met minimale democratische controle tot maximale winst te komen. De Occupy-beweging verwoordt wat menig gewone burger al heel lang vreest, al doet hij er nog zo gretig zelf aan mee. Een welvaart die afhankelijk is van gokkers, zwendelaars – die niet door de samenleving, door een democratisch gecontroleerde, echte economie wordt gedragen; kan niet duurzaam zijn. De roep om grip door de politiek klinkt, in kringen van Henk & Ingrid en onder de linkse actievoerders op het Beursplein. Restore democracy is de slogan van Occupy Wall Street. Toevallig was ik eind september in New York en tekende mijn waarnemingen op (zie Verhaal van de Maand). Nu dus ook Occupy Amsterdam en dat was geen verrassing, gezien de staat waarin Europa zich bevindt. Verrassender is het interview van Marco Bakker met professor Bob Smalhout, het geweten van Telegraaf-lezend Nederland, in deze MUG. Hij hekelt de managerscultuur, een van de uitwassen van de casino-economie. Inderdaad, Henk & Ingrid én Occupy zien dezelfde problemen; trekken alleen andere conclusies. Henk & Ingrid dromen van een hutje op de blanke top der duinen, zónder Mauro. MUG rekent liever op restore democracy.