Geen lawaai op de Fransche Kamp

AMSTERDAM – De Fransche Kamp, opgericht is 1932, is een vriendelijke en ruime seizoenscamping en nog goedkoop ook.

De Fransche Kamp ligt in het Spanderswoude, een kwartier lopen van NS-station Bussum-Zuid. Het terrein hoort bij het Goois Natuurreservaat. Een eekhoorntje schiet het pad over dat naar de camping leidt, waar toer- en stacaravans, tenthuisjes en Pipowagens elkaar afwisselen.

Andrea (52), alleenstaand moeder met een WIA-uitkering, staat er pas zes weken, maar ze is nu al enthousiast. “Ik heb een hele lieve broer en schoonzus, die voor mij een caravan en een voortent hebben gekocht, dus ik betaal alleen het stageld. Dat kun je zonodig in termijnen betalen.”

Als ze moet kiezen tussen vakantie en de camping, is de keuze snel gemaakt. “Van de camping kan ik zes maanden lang genieten.” Aan haar zoon van tien, die normaal niet bij de computer is weg te slaan, heeft ze geen kind meer. Hij neemt zijn bal onder de arm om te gaan voetballen of hij rijdt op zijn fiets het bos in. Lachend: “Er is geen wifi in de caravan, dus hij moet wel.” Zelf geniet ze ook: “Als ik voor mijn tentje zit en een boek lees, word ik zó blij. Thuis moet je van alles, hier hoef je niets.”

Op de camping geboren

Ed Bleij (60) is letterlijk op de Fransche Kamp geboren. “Ik heb hier een grandioze jeugd gehad. We woonden zes maanden van het jaar op de camping, van april tot oktober. We bouwden hutten in de bomen of onder de grond, met takken en een zeil er overheen.” Er staan nu veel bomen en er is gras, maar voor de oorlog was het een grote zandvlakte. “Eerst kwamen de mensen met een tentje . Toen ze wat centjes kregen, zetten ze er houten wandjes tegenaan. Zo zijn de huisjes ontstaan.”

Dat je midden in het bos zit, vindt hij het mooist. “Na een regenbui ga je meteen weer buiten zitten. Thuis, in Amsterdam, doe je dat niet zo snel, ook al heb je een tuin. Je zit hier ècht in de natuur. Ik geniet altijd.” Ook de sfeer roemt hij. “Nieuwe kampeerders worden hier gelijk opgevangen. Op sommige campings kijken ze je aan, zo van: wat moet dat hier, maar hier maken ze meteen een praatje met je.” Ed kent iedereen en iedereen kent Ed, want helpen zit hem in het bloed. “Ik lijk soms net gek,” zegt hij lachend. “Mijn ouders waren actief in de kindervereniging en in de wandelclub; zo ben ik er ingerold.”

Een biervat met water

Wat Ed zoal doet? “Mijn buurman op de camping, die nu een baby heeft, liep altijd met waterkannetjes heen en weer te sjouwen. Toen heb ik een leeg biervat op een karretje voor hem geregeld. Dat werkt perfect. Of ik help mensen wanneer de stoppen doorslaan, want nieuwe mensen nemen nog wel eens van huis een waterkoker mee, en dat is dan nèt te veel. Dan bellen ze mij, want iedereen heeft mijn nummer, en kom ik in het elektriciteitskastje de knop omzetten.”

Ed is ook één van de vrijwilligers die de caravans, als ze in april uit de stalling komen, naar hun plek op de camping rijdt. Of hij verwisselt een band als er weer eens een caravan met lekke band langs de weg staat. “In de zon worden de banden onder de caravan poreus; niet iedereen let daarop. En als de man van de stalling zo’n caravan aan het begin van het seizoen naar de camping rijdt, en zo’n band blijkt lek, dan bellen ze mij meestal. De meeste mensen werken namelijk overdag. Dan zoek ik hier een paar oude banden op en rijd ik er met de trekker naar toe. Zo’n caravan mag niet langer dan drie uur in de berm staan, anders wordt-ie weggesleept.”

Vroeger, toen hij nog niet met pensioen was, nam hij zelfs aan het begin en aan het eind van het seizoen een week vakantie op. “De camping moet leeg worden opgeleverd, maar sommige mensen vergaten wel eens de stenen onder de pootjes van de caravan weg te halen. Dat helpen is mijn hobby, het is m’n lust en mijn leven. Als het je hobby niet meer is, moet je stoppen.”

Op de brommer

Monique Verkerk (58) logeerde als tiener al bij familie op de Fransche Kamp. “Reden we er op de brommer vanuit Osdorp naartoe en dan sliepen we bij mijn oom en tante in het tenthuisje. Onderweg stopten we in het weiland om de benen te strekken en de koeien te aaien. En op de Fransche Kamp klommen we in de apenboom. Dat was een boom met veel takken.”

Sinds 1989 heeft ze zelf een staplaats en sinds 2000 zit ze in het bestuur van de stichting die de camping beheert. De camping was oorspronkelijk bedoeld voor Jan met de pet die ergens driehoog achter woonde. “Dan reden ze met de hele huisraad in een bakfiets naar de camping, want voor een dubbele set hadden ze geen geld.”

Anno 2018 is de camping een gemoedelijke mix van Amsterdammers en liefhebbers van de natuur. “Dat zie je ook in Bakkum, maar daar zijn het gescheiden groepen; hier is het meer geïntegreerd. Mensen komen hier tot rust. Het enige lawaai komt van de vogels.”

Betaalbaar

Er zijn trouwens nog wel meer verschillen met Bakkum: de plekken op de Fransche Kamp zijn ruimer. In Bakkum kost een seizoensplaats € 2.298,-. Op de Fransche Kamp betaal je voor een staplaats  €870,- (zonder stroomvoorziening) of €920,- (mèt stroomvoorziening). Het prijsverschil komt deels omdat Bakkum met professionele krachten werkt, terwijl de kampeerders van de Fransche Kamp veel zelf doen. Alleen de kantine en de schoonmaak wordt uitbesteed. De plekken die nog beschikbaar zijn, zijn doorgaans zonder stroomvoorziening. Maar met een zonnepaneel kun je zelf je elektriciteit opwekken. Doorgaans kun je tussen €500,- en €1.000,- een toercaravan overnemen en tussen €1.000,- en €1.500,- een stacaravan.

Ook is er een plek waar wandelaars en fietsers met hun tent kunnen staan. Los kamperen kost €5,- per persoon en €5,50 per tent per nacht.

www.defranschekamp.nl of 035 691 18 32

Tekst Arnoud van Soest en beeld Sodis Vita | uitgebreide versie van artikel in MUG Magazine juli 2018

Reageren? »

Reageren?

Plaats een reactie

Kort nieuws
Joep Bertrams

 

Jacques Peeters
  • Gemeente sluist privégegevens minima door naar Albert Heijn
    Iedereen in het bezit van een geldige Stadspas kreeg onlangs een waardebon van € 5,-. Op de waardebon staat: ‘Tegen inlevering van deze bon en op vertoon van uw AH-Bonuskaart krijgt u 5 euro korting b lees meer >>
  • Leer van de echte graaiers
    De gemeente Amsterdam keert miljoenen euro’s, bestemd voor armoedebestrijding, niet uit. Dat is opmerkelijk, omdat het aantal armen in de stad al jaren toeneemt. Bovendien neemt de kloof tussen arm en lees meer >>
  • Politiek ontkent realiteit
    Woensdag 16 september was er een vergadering van de Raadscommissie Werk en Economie (Raadscie. WE). Op de agenda stond onder andere het rapport dat de gemeente Amsterdam heeft laten opstellen over mis lees meer >>
Ombudsman Regio Amsterdam
  • Verdwenen stukken
    Een gescheiden vrouw ontvangt sinds januari 2014 aanvullende bijstand in verband met de zorg voor haar autistische zoon. In de zomer van 2015 komt er verandering in haar persoonlijke situatie. Haar zo lees meer >>
  • Zeven en een halve meter puur geluk
    Een vrouw lijdt aan een aandoening die hypermobiliteit veroorzaakt. Als ze vermoeid raakt kunnen haar ledematen makkelijk uit de kom schieten. Vooral ’s avonds kan zij slechts vijftig meter lopen. Toc lees meer >>
  • In de knel door de kostendelersnorm
    Veel mensen raken ernstig in de problemen door de invoering van de kostendelersnorm. Het heeft even geduurd voor ze daarmee bij mij kwamen, want voor bestaande uitkeringen geldt deze norm pas sinds ju lees meer >>
De nieuwste editie van MUG Magazine

Ook het online MUG Magazine helemaal GRATIS!!

Klik op de omslag voor het complete magazine

(advertenties)

 

 

Nieuwsbrief

Ontvang elke maand nieuws over maatschappelijke ontwikkelingen in Nederland. Meer dan 600 nieuwsbrieflezers gingen je al voor!

Nieuwsbrief

Google ads
Vorige MUG nog eens lezen?
Direct naar >>