‘Van afkeuren wil ik niets horen’
Hoe gaat dat eigenlijk wanneer je als werknemer langdurig ziek wordt? ICT’er John ervoer dat je er al snel financieel behoorlijk op achteruit kan gaan. Regel in elk geval een goede zorgverzekering.
Door een kapotte knie en een dubbele hernia is ict-specialist John (50) slechts in staat twintig van de 36 uur per week te werken. Extra vervelend: vanaf deze maand wordt hij 25 procent gekort op de niet gewerkte uren omdat hij al twaalf maanden ziek is. ,,Dat scheelt een paar honderd euro per maand.”
Het kon erger. Hij heeft een vaste aanstelling bij een groot Amsterdams bedrijf, waardoor hij recht heeft op het maximum van twee jaar doorbetaling van loon bij ziekte. Zijn werkgever kan hem gedurende deze periode niet ontslaan.
Al vijftien jaar kampt John met een kapotte knie. Vorig jaar april werd hij voor de vijfde keer geopereerd. Vier maanden daarvoor ging hij door zijn rug. ,,Ik heb nog een tijdje doorgelopen maar op een gegeven moment kon ik niet meer. Mijn rug weigerde dienst. Bovendien ging mijn knie weer opspelen.”
Johns leven bestaat nu uit bezoek aan artsen, therapeuten en ziekenhuis in, ziekenhuis uit. ,,Ik kwam er al snel achter dat als je niet overal achteraan gaat, het maanden kan duren voordat iemand je helpt.”
Voor zijn rug belandde hij bij een vrijgevestigde neuroloog die door zijn zorgverzekeraar wordt vergoed. ,,Je moet daar goed op letten. Mensen gaan shoppen om zo laag mogelijke premies te hoeven betalen, maar vergeten dat ze dan een uitgeklede polis in huis halen met weinig dekking.”
De zenuwarts keek ook naar zijn knie en adviseerde fysiotherapie. John kreeg een ‘chronische indicatie’. ,,Ik heb het geluk dat mijn verzekeraar door die indicatie een jaar lang alle behandelingen betaalt. Anders ben ik per keer €30,- kwijt. Maar binnenkort verloopt die gratis periode. Dat wordt een probleem.”
De vele oefeningen tijdens fysiotherapie kwamen zijn knie ten goede maar verzwakten zijn rug. ,,Altijd pijn, ongeacht mijn houding.” Toch wilde John weer aan de slag. Na drie maanden meldde hij zich beter voor in eerste instantie drie halve dagen. Hij deed dit in overleg met zijn leidinggevende.
Door de Wet Verbetering Poortwachter is de werkgever verantwoordelijk voor ziekteverzuimbegeleiding en re-integratie. John is verplicht om mee te werken. ,,Bij het bedenken van die wet zijn ze helaas vergeten om medische deskundigheid bij bedrijven te eisen. Een manager heeft het recht om te zeggen dat je morgen weer op het werk moet komen. De arbo-arts heeft slechts een adviserende rol. Ik vind dat een leidinggevende niet kan beslissen of iemand wel of niet ziek is.”
Ondanks de pijn ziet hij het als een plicht jegens zijn baas om zoveel mogelijk mee te draaien. ,,Wat ik nog kan, wil ik blijven doen. Ik doe mijn werk ondanks alle beperkingen nog steeds met plezier. Daar komt bij dat mijn bedrijf gaat reorganiseren. Je gaat dan wel denken: ‘Nu moet ik oppassen, want straks hoor ik bij degenen die de laan uit gaan.’ Je wordt dus calculerend. Zolang ik mijn neus laat zien, toon ik mijn bereidwilligheid. Ook blijf ik op de hoogte van alle nieuwe ontwikkelingen.”
Des te harder vindt John het dat hij na een jaar Ziektewet er stevig in inkomen op achteruit gaat. ,,Ik maak extra kosten omdat niet alle medische handelingen volledig worden vergoed. Vanaf dit jaar heb ik een uitgebreider zorgpakket moeten nemen waardoor mijn maandpremie flink is gestegen. De eigen bijdrage van €220,- per jaar komt daar nog bovenop.”
Toch vindt hij dat we het in Nederland nog steeds goed hebben, ook al wordt het steeds minder. ,,Vroeger kon je met griep zes weken thuis blijven, niemand die er om maalde. Die tijd is voorbij.”
John hoopt binnen een jaar beter te worden omdat hij anders in de wia (Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen) belandt. ,,Ik heb een groot probleem als blijkt dat ik niet ben te opereren. Maar ik zet alles op alles om van mijn kwalen af te komen. Op advies van mijn fysiotherapeut zit ik twee keer in de week op een sportschool voor conditietraining. Van afkeuren wil ik niets horen. Ik zou niet weten wat ik de hele dag thuis moet doen.”
Meer over Ziektewet en wia op de
site van het UWV: www.uwv.nl
[Marcel Schor Mug Magazine Februari 2012| foto: Ziekenhuis in, ziekenhuis uit: dat is het leven sinds John (niet op de foto) een jaar geleden door zijn rug ging Foto: Michel Hobbij]


















