Gemeente moet bezwaarschriften afhandelen

De Gelderse gemeente Winterswijk kreeg er schoon genoeg van: die ene persoon die maar om bijzondere bijstand bleef zeuren. Postzegels, treinkaartjes, kantoorartikelen, kopieën, bezoek wassalon, fietsreparatie; het is maar een kleine greep uit de artikelen en diensten waarvoor de bijstandsgerechtigde een bijdrage vroeg. Het fonds voor de bijzondere bijstand is echter bedoeld voor kosten die onvermijdelijk zijn, bijvoorbeeld ziektekosten die nergens anders te declareren zijn. De persoon kreeg dan ook geen één keer zijn zin.
Voor alle 250 afwijzingen diende hij telkens een bezwaarschrift in. Volgde daarop ook een afwijzing, dan was de volgende stap de rechtbank. Het gaf zo'n druk op het ambtelijke apparaat, dat de gemeente Winterswijk weigerde nog langer de bezwaarschriften in behandeling te nemen. Uit een brief van de gemeentesecretaris aan de overvragende inwoner:
,,Er is ter sprake gebracht dat u al jaren lang onnodig een onevenredig groot beslag legt op de gemeentelijke organisatie, met name door met hoge frequentie aanvragen (m.n. voor bijzondere bijstand) en bezwaarschriften bij ons in te dienen. Aan u is te kennen gegeven dat dit niet langer zo door kan gaan en dat uw brieven, inclusief de bezwaarschriften, buiten behandeling worden gelaten. Daarbij is aangetekend dat aanvragen van algemene bijstand wel in behandeling zullen worden genomen."

De bijstandsgerechtigde liet het er niet bij zitten en begon een procedure bij de Centrale Raad van Beroep. Die oordeelde op 1 maart dat de gemeente niet kan besluiten om bezwaarschriften niet langer in behandeling te nemen. De gemeente moet zowel op de aanvraag als op het bezwaarschrift inhoudelijk beslissen.
De Centrale Raad gaf de gemeente Winterswijk een tip om tijd te besparen: niet-onderbouwde aanvragen en bezwaarschriften kan de gemeente afdoen zonder betrokkene te horen. Dat scheelt een hoorzitting en is binnen de grenzen van de wet, aldus de Centrale Raad.

voor de hele uitspraak, zie:
rechtspraak