Re-integratietraject geen dwangarbeid

De Amsterdamse bijstandsgerechtigde P. kreeg in 2006 een uitnodiging van de Dienst werk en Inkomen om een re-integratietraject te volgen bij het Hoya-project. P. weigerde te verschijnen, omdat hij zelf al een ander traject had gevonden dat zijns inziens beter aansloot bij zijn vaardigheden en ervaring. De Amsterdamse Dienst Werk en Inkomen (DWI), namens het college van B&W, legde hem daarop een sanctie op van een maand uitkering. Later werd dit teruggedraaid naar 200 euro.
P. ging tegen het besluit in beroep bij de rechtbank, maar kreeg daar nul op het rekest. In hoger beroep, bij de Centrale Raad van Beroep, speelde ook de vraag mee of er sprake was geweest van dwangarbeid, dan wel van verplichte arbeid. Beiden zijn verboden volgens artikel 4 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. In tegenstelling tot de bekende zaak van de Arnhemse schoffelweigeraar, deed de Centrale Raad nu wel uitspraak. P. had immers nog een financieel belang bij de zaak, zijnde 200 euro.
Van dwangarbeid kan geen sprake zijn, oordeelde de Centrale Raad. Dan moet er fysieke of psychische dwang zijn uitgeoefend. Wel was er sprake van verplichte arbeid, maar dit acht de Centrale Raad in dit specifieke geval niet in strijd met het recht. De rechtbank overweegt daarbij dat P. al een lange periode een bijstandsuitkering ontvangt. Verder is het Hoya-project gericht op het aanleren van werknemersvaardigheden en is de aanloopfase beperkt tot een week. P. had volgens de Centrale Raad op zijn minst die eerste week moeten verschijnen.
P. blijft niet helemaal zonder lege handen. De eis van B&W om P. te veroordelen in de proceskosten, nam de Centrale Raad niet over. Die komen voor rekening van de gemeente. Ook het griffiegeld (kosten voor het aanspannen van een rechtzaak) van €107 krijgt de Amsterdamse bijstandsgerechtigde terug.
Niettemin een teleurgestelde P. na afloop van de rechtszitting: ,,Ik heb eerder webdisign gedaan. Daar kon ik een stage in volgen, dat zou DWI geen cent kosten. De klantmanager heeft het totaal genegeerd. Hoya is een traject in de tuinbouw, daar pas ik helemaal niet in en kost de gemeente 5.000 euro per persoon. Ik begrijp deze uitspraak niet. Je bent voor je levensonderhoud afhankelijk van een uitkering, het gevaar van een sanctie is niets anders dan psychische druk. Hoe kun je dan zeggen dat dit geen dwangarbeid is?"
Meer tevredenheid bij woordvoerder Carmen Westra van DWI. ,,We zijn blij dat de Centrale Raad de overwegingen van de rechtbank overneemt. Dit bevestigt ons in ons re-integratiebeleid. Het Hoya-project bestaat nog, zeker. Daar gaan we ook mee door."



voor de hele uitspraak, zie:
zoeken.rechtspraak.nl|

zie ook:
mugweb

Martin Brandwagt