Weense komedie onder de blote hemel

EEn geestige voorstelling over Wenen in de crisisjaren '30 foto: Ben van Duin

Een koele, maar droge zomeravond in juli, ideaal voor ’n avondje theater in de open lucht. Salade en wijn binnen handbereik: ‘Het is een soort zomerkamp voor volwassenen.’

Hoewel volksschrijver Gerard Kornelis van het Reve ooit zei dat je het beste van een krant eet, met de gordijnen dicht… oftewel in alle eenzaamheid, gaan op de tribunes van het openlucht-Bostheater hapjes en flessen wijn van hand tot hand. Een aardige mevrouw deelt spontaan plastic bordjes salade rond. Bij de ingang worden de bezoekers vriendelijk verwelkomd, met een kussentje en een dekentje. Je kunt je er zelfs met muggenspray insmeren, maar muggen (afgezien van het stapeltje MUG-gen dat uw reporter onder z’n arm heeft) laten zich vanavond niet zien. Véél te koud.
Om half tien doet de beheerder van de ‘café­container’ het luik dicht en kan de voorstelling Wiener Wald beginnen. Het is een bittere, maar oh zo geestige komedie over Wenen in crisistijd – niet de huidige maar die van de jaren 30. Met een glansrol voor Maarten Heijmans, die de oma van wijlen journalist en beroepsquerulant Willem Oltmans speelt (weet u nog: ‘Het zijn idióóóten!’). Anderhalf uur later – als ik door een stikdonker bos fiets en dankbaar ben voor elke auto die zijn lamplicht met me deelt – ben ik een bijzondere ervaring rijker.

Stichting Theater het Amsterdamse Bos gaat het 28e jaar in. ,,In een goede zomer trekken we 25.000 tot 30.000 bezoekers”, vertelt vrijwilligerscoördinator Arthur Pont. ,,Vorig jaar hadden we een desastreuze zomer en waren het er maar 17.000.” Pont is echter optimistisch over het lopende seizoen. ,,De recensies zijn goed, het publiek is enthousiast en als we het droog houden in augustus, onze drukste maand, hoeven we ons geen zorgen te maken.”
De coördinator vindt het heel belangrijk dat de vrijwilligers, waarvan er per dag tien worden ingezet, gastvrij zijn. ,,Je moet het gevoel krijgen dat je welkom bent. We krijgen vaak het compliment dat het hier zo goed geregeld is. Iedereen die moeilijk loopt of in een rolstoel zit, wordt door ons begeleid.” In principe mag het publiek etenswaren, flessen wijn en picknickmanden mee naar binnen nemen. ,,Je mag alleen geen grote tuinstoel op de banken neerzetten. Mag niet van de brandweer. Voor wie hoogzwanger is of een slechte rug heeft, hebben we aparte stoelen.”
,,Een groot deel van het publiek vindt het niet eens belangrijk wát we spelen”, weet Pont overigens uit ervaring. ,,We trekken niet alleen theaterliefhebbers. Veel mensen komen hier voor de sfeer, om te picknicken en laten zich verrassen. De voorstellingen zijn bewust laagdrempelig omdat we een breed publiek willen laten zien dat klassiek theater ook leuk kan zijn. Het is oorspronkelijk voor het volk geschreven. En voor mij is er niets leuker dan hier de hele zomer te zijn. Het is een soort zomerkamp voor volwassenen.”

Het Amsterdamse Bostheater heeft door de jaren heen een goede reputatie opgebouwd. Maar wie een duik in de archieven neemt, krijgt de indruk dat het theater permanent in geldnood verkeert en elk jaar op het nippertje door de gemeente moet worden gered. Volgens zakelijk leider Dorien Versloot valt dat eigenlijk wel mee. ,,Sinds 2006 gaat het al een stuk beter met de financiën. In dat jaar hebben we nieuwbouw gekregen: het Boshuis, dat we de rest van het jaar verhuren voor workshops, vergaderingen en partijen. Die inkomsten, ook die van de studio, vloeien naar het theater.”
,,Op zich zijn we niet duur,” vervolgt ze, ,,want we steunen op een grote groep vrijwilligers.” Het theater probeert ook slim om te gaan met het materiaal. ,,Neem de bar. In het verleden moesten we die altijd opbouwen, met ramen en panelen. Daar was je zo een paar dagen mee bezig. Nu hebben we een barcontainer, die we het hele jaar door als kroeg kunnen gebruiken. Je hoeft alleen maar een luikje open te klappen.”
Versloot is eveneens vergenoegd dat het theater inmiddels over een eigen geluidsinstallatie beschikt. ,,Vroeger leenden we die van de Theaterschool, want die was in de zomer dicht. We hebben nu een eigen installatie en kunnen de acteurs een zendertje meegeven, zodat ze iets minder energie hoeven te steken in de verstaanbaarheid. Dat was een noodzakelijke investering want we hebben soms complexe voorstellingen met veel muziek.”
Voor het theater was 2006 sowieso een cruciaal jaar want vanaf dat moment moest het publiek een kaartje kopen, waar voorheen met de pet werd rondgegaan. Het moest van de gemeente. Versloot: ,,Op zich is de overgang ons meegevallen. Mensen snapten het wel, omdat ze ook wel hadden gezien dat we het financieel moeilijk hadden. En hoewel we het nog steeds jammer vinden dat we niet meer met de pet rondgaan omdat dat een sympathieke manier is om geld op te halen, zijn we nog steeds een van de goedkoopste theaters van Nederland. We zijn scheutig met korting, zeker als je student bent of een Stadspas hebt. Bovendien mag je nog steeds je eigen drankjes meenemen, dus commercieel zijn we zeker niet!”

‘Wiener Wald’
Tot en met 1 september in het Bostheater
Speeldata: dinsdag tot en met zaterdag
Aanvang: 21.30 uur www.bostheater.nl Entree: € 12,50 tot € 15,00

[Arnoud van Soest Mug Magazine Augustus 2012]