Staatssecretaris De Krom (VVD) van Sociale zaken en Werkgelegenheid opende in mei een congres over ‘arbeidsmarkt en de veranderende paradigma’s’. Centrale thema van zijn speech was de ontwikkeling van de arbeidsmarkt tot 2040. Verontrust stelde de staatssecretaris vast dat we straks over te weinig arbeidskrachten beschikken. En dus moet de arbeidsparticipatie omhoog. ,,Mensen die nu nog onnodig op de bank zitten moeten aan het werk”, sprak hij bevlogen tot de zaal.

Het is toch een vreemde gewaarwording dat mensen die werken thuis altijd in een luie stoel zitten en werklozen steevast op de bank. Is hier ooit enig wetenschappelijk onderzoek naar gedaan? Berust deze boute veronderstelling ergens op?

Voorts schetste de staatssecretaris een beeld, dat er in 2040 nog maar twee werkenden zijn op één AOW-uitkering. Over 29 jaar is dat dus een groot probleem. Zelfs als alle luiwammesen van hun bank zijn af gesodemieterd en huppelend van vreugde mee participeren, blijft dat dweilen met de kraan open. De nuchtere toehoorders konden dus nog maar één conclusie trekken: zonder migranten redden we het niet. Dat kan zo zijn maar dat is nou toevallig niet iets waar de staatssecretaris en zijn politieke vrienden warm voor lopen. Zij willen juist de toestroom van migranten beperken. In het verkiezingsprogramma van de VVD staat openlijk en onomwonden te lezen: ‘De voorheen ongecontroleerde toestroom van laag opgeleide migranten leidde tot grote problemen.’ Vandaar dus de beperking van de toestroom aan migranten. Vandaar dus de keuze van hun politieke vrienden, met name de PVV. In hetzelfde verkiezingsprogramma staat ook dat voor kennismigranten de procedures versoepeld moeten worden: dat Nederland er, met deze kenniswerkers, economisch sterker van wordt. En dan nu dus de constatering dat we migranten in de nabije toekomst hard nodig zullen hebben vanwege de vergrijzing.
Gedoogpartner Wilders, alsmede de minister van Immigratie en Asiel, de ooit zo aimabele maar nu zwartepietende heer Leers, zijn het daar niet mee eens. Zij vergrijzen liever dan te moeten verbruinen. Honderden kinderen van asielzoekers die het hier uitstekend doen, ambities tonen en daarbij de kwaliteiten hebben onze samenleving van dienst te zijn met kenniswerk, moeten het land uit. Kinderen die wij jarenlang hebben opgeleid, accentloos Nederlands spreken en geenszins kansloos zijn, moeten gewoon terug naar het land van herkomst.
Kom meneer de Krom, spreek collega Leers aan en pleit voor een generaal pardon voor deze onschuldige kinderen. Is het niet voor de economie, doe het dan uit naam van rechtvaardigheid. Dan zit deze verontruste burger, die zich steevast boos maakt over dit onrecht, voortaan een stuk prettiger op de bank.

Jarenlang mochten we er niet over spreken. Het laatste hardnekkige taboe gedijde goed in onze samenleving. Ondergronds werd gebromd maar in het openbaar werd gezwegen. Sinds een paar jaar is daar verandering in gekomen. De geest is uit de fles. We mogen nu zeggen wat we van ze vinden. lees meer >>

Rijen voor de kassa wil ik niet zien. Net zomin als kwebbelende theemutsen voor het schap met mijn favoriete koekjes. Zonder veel woorden en oponthoud wil ik mijn boodschappen doen. Niets anders wil ik horen dan een begroeting aan de kassa, het door mij te betalen bedrag en een vriendelijk ‘goedemiddag’. lees meer >>

Vorige week is in Afghanistan de  arts Said Musa vrijgelaten. Hij zat vanaf mei vorig jaar gevangen omdat hij zich openlijk tot het christendom had bekeerd. Volgens de Afghaanse wet was deze arrestatie terecht. Bekeren mag daar nu eenmaal niet. Er staat zelfs de doodstraf op. lees meer >>