Vanuit Alaska de bijstand in

Het liefst zwerft Linda Nijlunsing de wereld rond. Als haar boek goed verkoopt, kan ze binnenkort weer weg.

In Alaska komt de avontuurlijke Linda de liefde van haar leven tegen: de eigenzinnige pels­jager Jim. Ze trekt al snel bij hem in. Ze vangen vis en het visafval dient als voer voor hun twee husky’s. Jim schiet eens per jaar een eland en dat betekent vlees voor de hele winter. Linda beheert de moestuin, leert sledehonden mennen, stekelvarkens schieten en elanden villen. Samen met Jim zet ze klemmen voor marters en wolven. Maar  als Linda in verwachting raakt, is de pelsjager allesbehalve blij. Jim stelt botweg dat een abortus niet meer dan driehonderd dollar kost. Linda neemt een onherroepelijk besluit. Ze keert terug naar Nederland.

Bovenstaande is niet de plot van een streekroman op Siberische hoogte, maar het waar gebeurde verhaal van Linda Nijlunsing. Samen met buurvrouw Lydia Tuijnman schreef ze een boek over haar belevenissen: Wildernisjaren. De buurvrouw gaf haar deadlines: ,,Volgende week is het hoofdstuk ‘Wolf’ af!” Het laatste gedeelte vloeide zo uit haar pen.

Waarom ze haar verhaal te boek wilde stellen? ,,Het was mijn idee niet! Lydia haalde me over. Ze zei: Met dit boek kunnen we misschien wel wat verdienen en onze vrijheid kopen.Ik zag het als een avontuur. Als je nee zegt gebeurt er niets. Dan sta je stil. Als je ja zegt gebeurt er altijd wat. Dat is mijn levensmotto geworden: er moet wat gebeuren!”

Nijlunsing heeft iets met minderbedeelden. Ze zet zich in als vrijwilliger voor vrouwen in de bijstand. Zelf kwam ze na haar terugkeer in Nederland als alleenstaande moeder ook in de bijstand terecht. Ze werd gekort door de sociale dienst, die vond dat ze alimentatie moest krijgen.

,,Later heb ik carrière gemaakt; ik werd sectormanager bij een ROC. Maar steeds als ik meer ging verdienen, koos ik ervoor om minder te gaan werken. Mijn hart ligt nu eenmaal bij het rondzwerven. Op dit moment ben ik vrij, maar in augustus wil ik weer aan de zwerf. Ik zal dan mijn woonschip moeten verhuren: ik kan niet én op reis én mijn zoon laten studeren.”

De verkoop van Wildernis­jaren loopt goed. Met de opbrengst hoopt Nijlunsing zo snel mogelijk weer op reis te gaan. Heel veel geld heeft ze daar niet voor nodig. ,,Ik ga niet in hotels zitten hoor, want ik reis low budget. Ik zal ook weer aan de bak moeten om geld te verdienen tijdens het reizen. Dat is soms niet meer dan kost en inwoning of wat er maar beschikbaar is.”

Vrijheid is voor Nijlunsing het allerbelangrijkste: ,,Je leeft nu, later bestaat niet: later is nu. Het is arrogant om te denken dat je tijd van leven hebt. Het is pijnlijk dat mensen plannen maken voor later en als ze dan eenmaal met pensioen zijn een week later overlijden. Mijn basishouding is: doe waar je zin in hebt en denk niet aan morgen.”

De schrijfster en wereldreizigster geeft weinig geld uit. ,,Alles in huis komt uit kringloopwinkels. Toen ik net terug in Nederland was, had ik niets. Maar er waren genoeg mensen in mijn netwerk die spullen overhadden. Iedereen heeft te veel spullen. Onbegrijpelijk dat mensen een nieuw bankstel van drieduizend euro kopen en dan bang zijn dat het beschadigt. Daar hoef ik niet voor te vrezen met mijn tweedehandsjes.”

Linda investeert wel in een paar goede schoenen en een comfortabele jas. ,,Dat leer je wel in Alaska! Daar bezuinig ik niet op, dat deed ik ook niet toen ik in de bijstand zat. Toen was ik een morgenster en nog steeds zit dat in mijn systeem. ’s Ochtends schuimde ik de straten af, op zoek naar bruikbare spullen. Op een gegeven ogenblik bewaarden mensen dingen voor me. In het begin schaamde ik me daarvoor, maar daar ben ik overheen. In die tijd spaarde ik wél om weer op reis te kunnen. Met geld dat ik uitspaarde door alles wat ik op straat vond.”

Nijlunsing schreef Wildernis­jaren ook voor haar zoon Michael. ,,Hij kan het lezen wanneer hij eraan toe is. Toen Michael vijftien was, heb ik hem zes weken naar zijn vader gestuurd. Het ging niet zo goed en ik dacht: hij moet hier weg! Maar Jim bleek het vaderschap niet helemaal te trekken. Hij komt zijn bed niet uit! klaagde hij. Toen heb ik tegen Jim gezegd: ‘Zo’n grote kerel als jij tilt hem toch zo uit zijn nest en plonst hem in de rivier?’ Michael is nu trots op mij omdat ik hem in mijn eentje heb opgevoed. Hij ziet mijn kracht en weet dat ik mijn best doe.”

Vader Jim komt af en toe naar Nederland om zijn zoon op te zoeken. De passie uit de poolcirkel is nog niet helemaal gedoofd. Linda: ,,Vannacht, 18 jaar later, droomde ik nog dat het goedkwam tussen Jim en mij.”

[Aart-Jan van Oss, MUG Magazine maart 2013 | Fotobijschrift: Linda Nijlunsing: ‘Doe waar je zin in hebt en denk niet aan morgen’  Foto: Anneke Bloema]

3 reacties »

  1. Hi Linda, Als het goed is krijgen we morgen jouw boek binnen. Deze week naar Frankrijk en daar lekker op mn rug in de zon liggen lezen 🙂
    Na alles wat je ons op Ibiza hebt verteld ben ik ontzettend benieuwd.
    Kus, Rob.

    Reactie by Rob Verhelst — 29 juli 2015 @ 18:23

  2. Hoi Linda,

    Met veel plezier je boek gelezen.
    Weet niet of je zelf hier al eens bij stil hebt gestaan maar de Jim in jouw boek vertoont veel kenmerken van het Asperger syndroom een aan autisme verwante stoornis. Misschien een idee om je hier in te verdiepen voor inzicht en begrip.

    Hartelijke groet en succes met je reizen
    Marijke

    Reactie by marijke ladru — 1 mei 2017 @ 09:44

  3. mooi en leerzaam boek, wat ik mis is wat je met de hond Gwenn hebt gedaan. Graag info hierover.

    Reactie by mw hamelinck — 11 mei 2017 @ 23:24

Plaats een reactie

Kort nieuws
Joep Bertrams
Bertrams_jan2017              
Sjo Velland

SjoVellandklein

Sjo Velland
  • Lach je rijk
    Sjo Vellands vaste column in MUG Magazine. In het januarinummer wenst Sjo alle MUG-lezers een fijn 2017 en vooral: ‘Lachen. Komend jaar lekker veel doen.’ In de jaren negentig zag ik van nabij een wo lees meer >>
  • Gezellig wordt het toch wel
    Sjo Vellands vaste column in MUG Magazine. ‘Gezellig wordt het toch wel’, wenst Sjo alle MUG-lezers toe. Met of zonder sneeuw, deze Kerst. Met Kerstmis sta ik elk jaar opnieuw in de zesde versnelling lees meer >>
  • Maakt armoede een slechter mens?
    Sjo Vellands vaste column in MUG Magazine. Terwijl de blaadjes van de bomen vallen – het is alweer november – vraagt Sjo zich af of je van weinig geld een slechter mens wordt. Immers, geld voor verant lees meer >>
Jacques Peeters

Columns door Jacques Peeters

Jacques Peeters
  • Gemeente sluist privégegevens minima door naar Albert Heijn
    Iedereen in het bezit van een geldige Stadspas kreeg onlangs een waardebon van € 5,-. Op de waardebon staat: ‘Tegen inlevering van deze bon en op vertoon van uw AH-Bonuskaart krijgt u 5 euro korting b lees meer >>
  • Leer van de echte graaiers
    De gemeente Amsterdam keert miljoenen euro’s, bestemd voor armoedebestrijding, niet uit. Dat is opmerkelijk, omdat het aantal armen in de stad al jaren toeneemt. Bovendien neemt de kloof tussen arm en lees meer >>
  • Politiek ontkent realiteit
    Woensdag 16 september was er een vergadering van de Raadscommissie Werk en Economie (Raadscie. WE). Op de agenda stond onder andere het rapport dat de gemeente Amsterdam heeft laten opstellen over mis lees meer >>
Ombudsman Amsterdam

ombudsman

Ombudsman regio Amsterdam
  • Verdwenen stukken
    Een gescheiden vrouw ontvangt sinds januari 2014 aanvullende bijstand in verband met de zorg voor haar autistische zoon. In de zomer van 2015 komt er verandering in haar persoonlijke situatie. Haar zo lees meer >>
  • Zeven en een halve meter puur geluk
    Een vrouw lijdt aan een aandoening die hypermobiliteit veroorzaakt. Als ze vermoeid raakt kunnen haar ledematen makkelijk uit de kom schieten. Vooral ’s avonds kan zij slechts vijftig meter lopen. Toc lees meer >>
  • In de knel door de kostendelersnorm
    Veel mensen raken ernstig in de problemen door de invoering van de kostendelersnorm. Het heeft even geduurd voor ze daarmee bij mij kwamen, want voor bestaande uitkeringen geldt deze norm pas sinds ju lees meer >>
De nieuwste editie van MUG Magazine

TIJDELIJK: ook de online MUG helemaal GRATIS!!

Klik op de omslag voor dit extra dikke zomernummer

NB: Door pech is de papieren MUG deze maand op veel plekken in Amsterdam e.o. pas vanaf maandag 18 juli verkrijgbaar. Met excuses van de redactie, die alle MUG-lezers een fijne zomer toewenst.

Adv_Walker.indd


stadspas2016

willeringoor

pakjekans

eyelogo

Adv_BoogertHaring

 

Concerto logonieuw

 


 

 

 

Onze sponsors

stadspas2016

Last Minute Ticketshop
Voor wie eens naar het theater wil, maar de prijs een bezwaar vindt, loont het de moeite een kijkje te nemen op de website van de Lastminuteticketshop.
Nieuwsbrief

Ontvang elke maand nieuws over maatschappelijke ontwikkelingen in Nederland. Meer dan 600 nieuwsbrieflezers gingen je al voor!

Nieuwsbrief

Google ads
Direct naar >>