Archive for mei, 2011
Woningmarkt voor starters ingestort
ANP – Door de strenge maatregelen van de overheid en het zeer stringente beleid van banken op het gebied van hypotheekverschaffing, maken starters op de woningmarkt geen enkele kans meer. Dat registreert het Wegwijs Kenniscentrum op basis van cijfers van het Kadaster.
Eindeloos bellen en nooit antwoord krijgen
Gemeentelijk Ombudsman Ulco van de Pol behandelt klachten van burgers
De gemeente Almere onderscheidt twee soorten uitkeringsgerechtigden: degenen die waarschijnlijk binnen een half jaar een baan hebben en degenen die daar vermoedelijk niet in slagen. De eerste groep krijgt een werkmakelaar toegewezen voor het re-integratietraject en een inkomensconsulent voor inkomensvragen. De tweede groep krijgt twee klantmanagers: één voor het re-integratietraject en één voor inkomensondersteuning.
Om haar kansen op de arbeidsmarkt te vergroten, bezoekt een vrouw een matchingsdag van Sociale Zaken Almere. Daar ontmoet ze een werkmakelaar die haar zal uitnodigen voor een persoonlijk gesprek als ze haar cv stuurt. Hoewel ze haar gegevens doormailt ontvangt ze geen uitnodiging. Als ze Sociale Zaken belt, wordt haar verteld dat de werkmakelaar er niet is en dat ze zal worden teruggebeld. Maar dat gebeurt niet.
Een aantal maanden, vijftien telefoontjes en twee e-mails later dient ze hierover een klacht in bij de gemeente Almere. De gemeente erkent dat ze niet is teruggebeld en belooft dat dit snel zal gebeuren omdat een andere werkmakelaar haar zaak heeft overgenomen. Het blijft echter stil, want nog voor ze de vrouw terug heeft kunnen bellen wordt de tweede werkmakelaar overgeplaatst naar een andere afdeling. Na vier maanden wordt de vrouw door een derde werkmakelaar uitgenodigd voor een gesprek. Vragen over het opgeven van inkomsten kan hij helaas niet beantwoorden. Daarvoor moet ze bij haar andere contactpersoon, de inkomensconsulente zijn.
Als die na zeven terugbelverzoeken nog altijd niet heeft gereageerd, neemt de vrouw contact met mij op.
Als ik bij Sociale Zaken informeer ontdekken we dat de vrouw helemaal geen inkomensconsulent heeft. Door haar bezoek aan de matchingsdag was ze doorgeschoven naar de groep uitkeringsgerechtigden met zicht op een baan. Doordat Sociale Zaken vergat om haar een inkomensconsulent toe te wijzen, bleef haar oude klantmanager echter als contactpersoon geregistreerd staan. Die belde haar niet terug omdat ze niet langer in haar klantenbestand voorkwam. Met één simpel telefoontje zou het misverstand uit de wereld zijn geholpen. Dan had de vrouw sneller een inkomensconsulent en de gewenste informatie gekregen. Ook had het haar een hoop telefoontjes en ergernis bespaard.
Elke dag stomdronken
Lezers vertellen hoe zij de maand met weinig geld doorkomen.
Ben Janssen (37) werkt als conciërge op een lagere school. Hij heeft twee dochters (9 jaar) uit een vorige relatie.
,,Ik heb 12 jaar voor een bank gewerkt. De laatste drie jaar kreeg ik het aan de stok met mijn leidinggevende. Door zijn getreiter functioneerde ik op een gegeven moment niet goed meer. Het was zelfs zo erg, dat hij mij op staande voet ontsloeg. Ik ben toen op de kop af drie maanden elke dag stomdronken geweest.
Op een ochtend werd ik wakker naast de toiletpot in mijn eigen kots. Toen was ik er helemaal klaar mee. Ik stond ook op het punt mijn relatie te verliezen en mijn twee dochters, nee dat nooit. Na de scheiding kon ik een tijdje bij een vriend terecht. Met heel veel mazzel vond ik een tweekamerwoning. Mijn kinderen zie ik 2 weekends in de maand en alle vakantieperiodes. Ik werk drieënhalve dag op een lagere school en vijf dagen per maand bij een beveiligingsbedrijf.
Mijn huur is €415,- incl. huurtoeslag, gas en licht is €95,-, ziektekostenverzekering €146,85, telefoon/mobiel €78,-, alimentatie €260,-. Ik spaar €50,- per maand voor mijn dochters voor het geval ze later willen studeren. Met een inkomen van €1355,- hou ik ongeveer €310,- over. Ik haal een keer in de maand bij Lidl voor €125,- drinken en blikjes groente, wc papier en tandpasta. De verse boodschappen doe ik iedere week. Ik let er op niet onnodig licht aan te laten, de wasmachine goed te vullen en niet te lang te douchen. Dat heb ik van thuis meegekregen en geef het weer aan mijn kinderen door.”
[Lea Nortan Mug Magazine Juni 2011]
Wessel van Keuk ruikt het gevaar
Wessel van Keuk:"Ik zie mijzelf niet jarenlang op de motor zitten" Foto: Hilco Koke
Een eerzame Amsterdamse huisschilder die al meer dan twintig jaar meerijdt in de voorste gelederen van Tour de France, de Giro d’Italia en alle grote internationale wielerklassiekers. Dat is geen woeste fantasie maar realiteit. Meer dan honderd keer per jaar verruilt hij de witte overal en verfkwasten voor een fotocamera. Amsterdammer Wessel van Keuk realiseerde zijn jongensdroom.
Op smalle, stoffige kasseipaden, midden in akkerland staan tienduizenden mensen uren te wachten. Er wordt gegeten. Dorst wordt weggedronken met liters bier. Dan gaat het beginnen. Zacht klinkt het geluid van een helicopter. In de verte verplaatst zich één grote stofwolk. Het circus van Parijs-Roubaix maakt zijn jaarlijkse boetedoening door de Hel van het Noorden. Als renners dwars door een walm van bierlucht en stof voorbij stuiteren worden de grenzen van de hectiek ver opgeschoven. Amsterdammer Wessel van Keuk, als wielerfotograaf gepokt en gemazeld is steeds weer verbijsterd.
,,Daar staan echt duizenden supporters op heel smalle weggetjes en ze doen geen stap opzij. Renners en motoren scheuren er vlak langs. De achteruitkijkspiegel van de motor kleppert met een ritmisch geluid tegen de mensen op. Dat daar geen ernstige ongelukken gebeuren verbaast mij nog steeds.” Parijs-Roubaix staat bekend als een forse aanslag op mens en materiaal. Maar ook op fotografen. ,,Na deze koers moet mijn Canon naar de fabriek. Die zit dan helemaal onder het stof.”
Zijn baan is zwaar of om in wielertermen te blijven: een hard labeur. Het is keihard werken waarbij soms wekenlang uit de koffer wordt geleefd. Tijdens de ronde van Frankrijk maakt hij dagen van meer dan vijftien uur. Klagen doet Wessel van Keuk (51) niet. Daarvoor houdt hij te veel van het wielrennen, zit hij te graag midden in de koers. Na twintig jaar verveelt het nog steeds niet. Zelf heeft hij ooit gekoerst maar werd te licht bevonden. En dan zijn er van die toevalligheden die het lot bepalen.
,,In 1984 ben ik er als wielerfotograaf ingerold. Ik had nog nooit een foto genomen. Na een kampioenschap waaraan ik meedeed, werd ik door Cor Vos van het gelijknamige fotobureau gevraagd of ik tijdens koersen chauffeur wilde worden. Ik kreeg meteen een fototoestel in handen gedrukt. Datzelfde jaar gingen we naar het wereldkampioenschap in Barcelona. Ik maakte puur toevallig een foto die aansloeg want hij werd overal geplaatst.” Twee jaar later mocht Van Keuk als duvelstoejager naar de Tour de France waarbij zijn voornaamste opdracht was om fotorolletjes op te halen en naar Nederland te brengen. In 2000 zat zijn leerproces erop.
Wessel van Keuk, huisschilder uit Amsterdam, was wielerfotograaf. Als één van de twaalf officieel geaccrediteerde fotografen én als enige Nederlander volgt Van Keuk achterop een motor de koers. ,,Ik heb een vaste motorrijder, Jos Verschuren, zo’n ruige biker die helemaal onder de tatoos zit. We zijn een hecht team, helemaal op elkaar ingespeeld. Jos rijdt de motor en ik moet op van alles letten maar ook nog eens de foto’s maken. Het is een heel professioneel wereldje, een samenspel van renners en fotografen. Als Verschuren claxonneert gaan renners meteen opzij, de motor remt niet eens. Die renners weten gewoon wat ze moeten doen.”
En soms gaat het fout. Zoals tijdens de Omloop van het Nieuwsblad, de openingskoers van het jaar. Heel België en Nederland zagen op de televisie hoe Wessel en Jos Verschuren een schuiver maakten. Maanden later zat Jos nog in de lappenmand maar Van Keuk bleef er vrij laconiek onder. Kan ook niet anders als je tijdens bergetappes met meer dan honderd kilometer langs diepe afgronden scheurt. Valpartijen, als in de Ronde van Italië de afgelopen maand, zijn voor Van Keuk de krenten in de pap. Als voormalig wielrenner ruikt hij gewoon waar het gevaar schuilt. Zoals bij de afdaling van de Kemmelberg in Gent-Wevelgem twee jaar geleden. Hij wist dat hem daar verschrikkelijke dingen konden gebeuren.
,,Bij die steile afdaling over een kasseiweg gingen een paar renners afschuwelijk onderuit. Ik stond daar als enige fotograaf en deed mijn werk. Een dag later stonden er honderdtwintig foto’s in de kranten waarvan tachtig van mij.”
Als fotograaf heeft Wessel van Keuk duizenden koersen gevolgd. Maar hij weet feilloos wat zijn mooiste en meest spannende momenten waren. De Giro d‘Italia door zijn eigen Mokum. ,,Dat vond ik zó leuk, zo apart. ‘s Morgens, tijdens het controleren van het parcours was de stad angstig stil. Ik hield mijn hart vast. Dacht, dat wordt één grote flop. Maar die middag”, roept hij nog steeds verbaasd uit ,, was het één groot spektakel, met volk rijen dik. Italiaanse toestanden.”
Voor Van Keuk is het fotografen een hobby. Hij maakt er bewust zijn broodwinning niet van. Als huisschilder runt hij zijn eigen bedrijfje. ,,Ik zie mijzelf niet nog jarenlang op de motor zitten want het wordt steeds gevaarlijker. Bovendien,ik vind mijn werk als schilder veel te leuk.”
[André Stuyfersant Mug Magazine juni 2011]
Sleutelgeld vragen is niet toegestaan
Over enkele maanden begint weer een nieuw studiejaar, met een nieuwe lichting studenten, die als ze niet thuis blijven wonen op zoek moeten naar woonruimte. De laatste jaren is het steeds gebruikelijker dat voor het huren van woonruimte veel geld wordt gevraagd. In de wet staat dat iedere bepaling in een huurovereenkomst, die niet over de maandelijkse huurprijs zelf gaat, én een onredelijk voordeel oplevert voor de verhuurder, nietig is of dat kan zijn. Om welke bepalingen gaat het dan?
Wordt bij de huurovereenkomst een waarborgsom gevraagd die méér dan twee maanden huur bedraagt, dan kan dat een nietige bepaling zijn. Met andere woorden: dan is het huurcontract niet geldig. Vraagt de verhuurder hoge contract- of administratiekosten, worden door een tussenpersoon hoge bemiddelingskosten gevraagd als er niet of nauwelijks bemiddeld is of moeten er overnamekosten worden betaald voor zaken die vast verbonden zijn aan de woning (een houten vloer of een nieuwe keuken) ook dan kunnen dat allemaal nietige bepalingen zijn. En tenslotte de meest bekende truc: het vragen van sleutelgeld. Ook dat is niet toegestaan.
Vraagt de verhuurder tien euro voor een sleutel, dan kan dat misschien nog redelijk zijn, maar de praktijk laat zien dat sommige verhuurders duizenden euro’s vragen als zogenaamd sleutelgeld. Dit houdt in dat er veel geld moet worden betaald voor iets waar niets tegenover staat. In feite wordt dus geld betaald om, enkel en alleen, de woning te kunnen gaan bewonen.
De wet geeft duidelijk aan dat deze praktijken niet zijn toegestaan. Toch gebeurt dit vaak en wordt er ook even zo vaak betaald. Op zich wel begrijpelijk: de woningmarkt is krap, dus wie een woning kan bemachtigen, grijpt die kans met beide handen aan, ook al moet daarvoor worden betaald. Vaak is er geen keus: niet betalen, dan geen woning. Wel bestaat er een mogelijkheid om het betaalde geld terug te vorderen bij de verhuurder. Daarvoor is een bewijs nodig dat er bijvoorbeeld sleutelgeld is betaald of er moet een getuige (geen familielid) zijn. Heeft u met deze praktijken te maken, zoek dan contact met het Juridisch Loket.
Anneke van Kesteren
www.juridischloket.nl
Laatste nieuws
Nieuwsflits
NEEM EEN ABONNEMENT!
koopwijzer
Joep Bertrams
