Het is weer verkiezingstijd. De ene partij belooft nog meer dan de andere. Het kan maar niet op. Maar pas op, dat geldt alleen maar voor mensen die reeds de schaapjes op het droge hebben. Die kunnen zich verheugen op allerlei financiële tegemoetkomingen. Zeker als je koophuis van een miljoen hebt. Maar als er geen engeltje op je schouder zit en je moet ploeteren voor je euro’s, dan zijn het plots geen verkiezingsbeloftes meer. Het zijn opeens verkapte dreigementen geworden. Nee, dan zijn de verhalen van die rondreizende politici heel wat minder optimistisch. De bomen groeien niet meer tot in de hemel. Dan hebben ze het over het inflatiespook. En om dat te beteugelen moeten de lonen niet al teveel stijgen. En wordt de kredietcrisis erbij gehaald om uit te leggen dat er fors in de overheidsuitgaven gesneden moet worden. En dat er op de huurtoeslag flink bezuinigd gaat worden. Juist tijdens verkiezingstijd, waarin ieders stem hetzelfde gewicht in de schaal zou moeten leggen, zien we het omgekeerde. Net nu worden de verschillen uitvergroot om er zo veel mogelijk persoonlijk gewin uit te slepen. Het bontst in deze maakt de VVD het wel. Met de leuze: ‘minder overheid = minder belastingen’? Maar wat ze er niet bij vertellen is dat je dan ook meer zelf moet betalen. Minder overheidsbijdragen voor het openbaar vervoer betekent automatisch een duurder vervoerskaartje en overvolle bussen. Maar ja daar heeft een gemiddelde VVD’er geen boodschap aan. Die mag met zijn auto met 130 km per uur over de Afsluitdijk zoeven.

Jacques Peeters is vaste columnist van MUG Magazine en werkzaam bij de Werklozen Belangenvereniging Amsterdam